"Ik gun mantelzorgers dat ze zich blijven ontwikkelen"

Mantelzorgproject AMWAHT maakt kans op een Appeltje van Oranje 2020. Stem op AMWAHT en help ons deze prijs in de wacht te slepen!

Projectleider Habiba Chrifi-Hammoudi vertelt hieronder hoe AMWAHT een succes werd.

“Waarom doorstuderen?”, zeiden veel kennissen toen ik 16 jaar was. “Je gaat toch trouwen?” Ik dacht alleen maar “ik wil absoluut niet achter het aanrecht belanden! Ik wil doorleren en mensen helpen.” Dat dit niet voor alle vrouwen vanzelfsprekend is zie ik steeds weer in mijn werk voor AMWAHT (Alle Mantelzorgers Werken Aan Hun Toekomst). De vrouwen die aan onze groepen deelnemen zijn mantelzorgers met een migratieachtergrond. Vaak staan ze voor het eerst stil bij de vraag: ‘waar heb ík behoefte aan?’ Ik gun die vrouwen dat ze zich net als ik kunnen ontwikkelen, naast de zorgtaken die ze hebben.


Al vanaf dat ik 11 jaar oud was, zorgde ik voor mijn moeder die kanker had. Daarna voor mijn schoonvader die Parkinson had en mijn schoonmoeder met Alzheimer. En nu voor mijn vader met dementie.


In het kleine dorp waar ik opgroeide, ging ik met veel Marokkaanse vrouwen naar de huisarts en het ziekenhuis om te tolken. Ik vulde o.a. formulieren in voor veel mensen omdat zij geen Nederlands konden lezen. Soms snapte ik er zelf niks van, maar zij verwachtten van mij dat ik dat allemaal moest kunnen omdat ik Nederlands sprak. Uiteindelijk richtte ik op 16-jarige leeftijd met andere dames een stichting op. We kregen subsidie van de gemeente. 20.000 gulden toen. Wat waren wij trots! We organiseerden allerlei activiteiten voor Marokkaanse en Nederlandse vrouwen. Het was een groot succes.


Pas jaren later, toen ik de HBO-opleiding Maatschappelijk Werk volgde, kwam ik erachter dat ik al vanaf mijn 11de een mantelzorger ben. Voor mij was het vanzelfsprekend om voor mijn zieke familieleden te zorgen die kanker en Alzheimer hebben, maar nu had het een naam: “mantelzorger”.


Uiteindelijk kwam ik in 2008 bij Steunpunt Mantelzorg Utrecht werken. Ik wilde heel graag mantelzorgers met een migratieachtergrond bewust maken en helpen. Samen met een mededocent ontwikkelde ik een opleiding van Stichting BMP door tot wat uiteindelijk AMWAHT zou worden. Het idee is dat vrouwelijke mantelzorgers met een migratieachtergrond worden opgeleid tot groepswerker en vervolgens zélf mantelzorgers helpen. In 2013 volgden de eerste vrouwen met succes de AMWAHT-opleiding en wat was ik trots! Hiervoor werden ze bij geen enkele opleiding toegelaten omdat ze het Nederlands niet machtig waren. Terwijl ze wel heel graag iets wilden doen naast het zorgen. Sindsdien hebben we honderden vrouwen deze kans kunnen bieden.


Dankzij AMWAHT worden geïsoleerde mantelzorgers actief buitenshuis. Omdat ze gelijkgestemden ontmoeten en elkaar vertrouwen worden ze maatjes van elkaar. Dat is echt de kracht van het project: de vrouwen helpen elkaar. Ze worden ondernemender, geven thuis hun grenzen aan en durven zelf vragen te stellen, bijvoorbeeld aan de huisarts of bij de apotheek. Er gaat echt een wereld voor hen open. En het allermooist vind ik nog dat ze dit vervolgens willen doorgeven. Dan worden ze vrijwilliger bij AMWAHT en staan ze zélf voor een groep om andere vrouwen te helpen.

 

“Ik kan een luisterend oor bieden, en twijfels en verhalen aanhoren. Eindeloos, als dat nodig is. Of ik kan iemand meenemen naar het strand of samen nog die ene wandeling maken. Het schept mij vreugde als ik zie dat zij minder lijden. Die ene glimlach, daar gaat het om.” Buddy Saskia (44)